NATIONALE INTERCLUB, ronde 7, 8 februari

Vooreerst dank aan de invallers van de laatste dagen of zelfs de laatste uren: Tarcis, Stefaan Be.

Na de gammele prestatie van de vorige ronde (3x verlies) kan Izscha dit keer weer pronken met 3 klinkende zeges.  De ploegen in 4e afdeling konden profiteren van de niet zo heel sterke opstelling van de bezoekende teams. De pluim gaat vooral naar ploeg 3 die met 3-1 won, zonder partijverlies en met op elk bord een duidelijk lagere elo-rating.

Afd. 4D : Izegem 1 - Doornik 2                      3-1

Daan – Liam Pitcher (1726)                            1-0

Tarcis – Damien Vanneste (1704)                   0-1

Gilles – Malo Trenteseaux (1602)                    1-0

Hassan – Esteban Hardenne (1471)                1-0

Van op een afstand gezien (en ook van horen zeggen):  Hassan was zo snel klaar,   dat ik van zijn partij helemaal niets heb gezien.  Gilles stond naar verluidt lange tijd gelijk, maar kon zich in het eindspel de meerdere tonen.  Tarcis kwam in een vlijmscherpe partij terecht.  Een heel agressieve dame kon hij niet blijvend onder vuur nemen en na enige afwikkeling moest hij een kwaliteit inleveren bij wel een onveilige positie van de koning van zijn tegenstander. Hoe het verloren ging is me ontgaan, maar zeker een dappere en boeiende partij van onze erevoorzitter.  Daan maakte de klus af met nog een vol punt erbij, al kostte dat wel overuren.  Het toreneindspel met een pionnetje meer vergde al zijn behendigheid en strijd tot 19u. (JohanD)

Afd. 4G : Izegem 2 – Jean Jaurès Gent 2      4-0

StefaanBr – Gilbert Onghena (1724)               1-0

JohanD – Guus Robbe (1737)                        1-0

Thibeau – Gert Cant (1602)                            1-0    

KobeE – Jonathan Ghysels (1450)                  1-0

Ronde 7 was thuis tegen Jean Jaurès, een ploeg met vaak wisselende spelers. Gelukkig voor ons kwamen ze met een zwakkere ploeg naar Izegem.  Kobe kwam goed uit de opening en kon al snel een pion, en een tweede pion winnen.  Samen met ook de betere stelling kon hij dan ook vlug winnen.  Ikzelf kwam ook goed uit de opening, en kon ook een pion winnen.  Mijn tegenstander ruilde tot mijn verbazing vlotjes de torens wat ook de partij in mijn voordeel inkortte.  2-0.  Thibeau kon ook met een breed centrum naar voor rukken met pionwinst.  Dit leidde tot het insluiten van het vijandig paard.  Nadat de zware stukken werden afgeruild, kon ook hij eenvoudig winnen.  Johan kende ook geen al te moeilijke namiddag en kon afruilen tot ongelijke lopers.  Hoewel het toen nog even warm werd, begon de tegenstander te knoeien.  Dit leidde tot stukwinst en een iets te vlotte 4-0.    Hiermee is de doelstelling voor het seizoen, “niet degraderen” wellicht al bereikt.  Met 4/7 staan we netjes in de subtop van het klassement, en hebben we de zwaarste ploegen al gehad…. (Stefaan)

Afd. 5P : Izegem 3 – Waregem 4                   3-1

Emmanuel – Robrecht Devolder (1692)           0,5-0,5

Lander – Jean-Pierre Haverbeke (1619)                    1-0    

StefaanBe – Christa Vermeulen (1493)           1-0

Izzy – Kristof Callens (1492)                           0,5-0,5

Van op een afstand gezien: Izzy maakte met jeugdige vitesse verdienstelijke remise bij zijn interclubdebuut.  De lichte stukken werden snel geruild en even snel werd remise overeengekomen bij gelijk materiaal. ‘Langer nadenken’ is een weerkerende tip voor onze jonge spelers, komt wel. Wisselende kansen in de partij van invaller Stefaan.  Hij leed eerst materiaalverlies maar een dreigende koningsaanval deed zijn opponente in de fout gaan en hij kon de zwarte koning netjes strikken. Lander had het niet onder de markt tegen een oude bekende (ooit Izscha-lid) en ervaren speler.  Hij leek onder druk te staan met een gehavende koningsstelling, maar later pronkte zijn koning midden het bord, teken van winst, waar we nog graag het fijne van willen horen.  Emmanuel tenslotte, doorgeschoven naar bord 1, leek in een evenwichtige partij te bewegen, later stond het loper-eindspel wel met een pion minder.  Maar blijkbaar stug verdedigingswerk deed zijn tegenstander niettemin, zo rond 18u, met remise tevreden te zijn. (JohanD)

VLAAMS SCHOOLKAMPIOENSCHAP, zaterdag 7 februari, Vorselaar 

Secundair onderwijs: 30 ploegen aan de start en Prizma Izegem werd knap 4e, Klein Seminarie Roeselare werd 13e.

Alle resultaten zie https://www.schaakligaoostvlaanderen.be/schoolschaak/vlaams-schoolschaakkampioenschap

JEUGDTORNOOI Tielt, 7 februari, debutantentornooi stap 1 en 2 en 3

Alle resultaten van het tornooi in Tielt, zie https://www.pionniers-tielt.be/debutanten-toernooi

Negen van onze jeugdschakers gaven het beste van zichzelf.  Larsen, Jakob, Raf, Benoit, Matthia, Tiemen, Thomas, Yathan, Arjen – sommigen voor de allereerste keer – namen deel aan een tornooi met spelers van verschillende clubs. Smaakt hopelijk naar meer en goed nieuws: in Izegem organiseren wij met Izscha in mei …

JACQUES ROOSE en CORRESPONDENTIESCHAAK

(Dominique)

Voor de jongere generatie die Jacques nooit gekend hebben, alvast een kleine introductie. In de vroege jaren 70 was hij in de streek een van de sterkste schakers, toen spelend bij Tielt. In 1974 werd er in Izegem een simultaan georganiseerd met Jacques. Kort daarna werd Izscha opgericht. Hoewel Jacques een heel sterk bordschaker was (2100-2200 ELO), heeft hij vooral naam gemaakt als correspondentieschaker. Dit is een vorm van schaken die nu helemaal verdwenen is door de opkomst van de sterke schaakcomputers. Dit spel bestond eruit dat iedere zet per post werd opgestuurd. In theorie had men 3 dagen bedenktijd per zet, maar in de praktijk viel dat niet te controleren, want veel schakers claimden in die tijd dat de post heel traag was en namen zo heimelijk wat extra bedenktijd. Dergelijke partijen konden al snel enkele jaren duren. Jacques speelde vooral internationale tornooien tegen bv ook spelers uit de toenmalige Soviet-Unie, dergelijke partijen duurden soms 3-4 jaar.
Om een idee te geven van Jacques‘ sterkte: in het Izscha magazine van 19 januari 1990 staat hij vermeld met een Belgische correspondentie ELO van … 2656 punten (Twee Duizend Zeshonderd Zesenvijftig!). Bovendien heeft hij enkele jaren later ook de titel van Internationaal Meester in het correspondentieschaken behaald.
Een van zijn grote specialiteiten was het Jaenisch gambiet van de Spaanse opening, waarvan je hieronder enkele voorbeelden kunt vinden.
Samen met de Antwerpse Grootmeester in correspondentieschaak Jozef Boey heeft hij in deze opening enkele opmerkelijke nieuwtjes geïntroduceerd waarmee hij grote successen heeft behaald en die toendertijd in de theorieboeken werden vermeld. Jacques was van beroep slijper (van messen, scharen, grasmachines) en zijn speelstijl was navenant: messcherp aanvallend.

In de omgang was hij een heel joviale kerel met een goed gevoel voor humor. Menig schaker uit die tijd ging geregeld bij Jacques thuis om wat goede raad te vragen over een afgebroken partij, een lopende correspondentiepartij of gewoon om iets uit zijn ruime schaakbibliotheek te raadplegen. Van schaakcomputers of databases was er toen nog geen sprake.
Men was er altijd welkom, het grote schaakbord met zware metalen stukken stond steevast klaar op de kleine keukentafel. Eenmaal Jacques een sigaar had opgestoken kon het grote analysewerk beginnen met live commentaar van zijn sprekende papegaai op de achtergrond : hoestend zodra Jacques zijn sigaar opstak, bij een saaie stelling durfde hij al eens te zeggen „Tukske doen“ of wanneer Marcella, Jacques vrouw, voor de spiegel ging staan complimenteerde hij haar met „t‘ Is skone wei!“

In bijlage:

Hieronder dan enkele partijen van Jacques door hemzelf geanalyseerd. Het niveau is indrukwekkend en dit allemaal zonder enige hulp van computers.

Tenslotte nog een stukje dat ikzelf geschreven hen voor het Izscha magazine van 19 januari 1990 dat zijn persoonlijkheid heel goed weergeeft.